دســت از طلــب نـدارم تا کــام من برآيد
يا تـن رسـد به جــانان يـا جــان زتن برآيد
بگــشاي تربتــم را بعـد از وفــات و بنگر
کــــز آتـــش درونـــم دود از کفـــن برآيد
بنماي رخ که خلقي والـه شوند و حيران
بگـشاي لــب که فرياد از مـرد و زن برآيد
جان برلبست وحسرت دردل که ازلبانش
نگرفتــه هيــچ کــامي جــان از بدن برآيد
از حســرت دهــانش آمـد به تنـگ جانم
خــود کــام تنگـدستان کي از دهان برآيد
گوينــد ذکــر خيـرش در خيل عشقبازان
هــر جـا کـه نـام حافــظ در انجــمن برآيد


1 comment:
مهربان یارم
نازنین یارم
تو آرام جان منی
تو محبوب دل منی
تو تنها کسی هستی که دست مراازتاریکی و تنهایی در آوردی
من در برابر این همه لطف ایمان چه دارم که بگویم؟
تو بگو
Post a Comment